Bütün Dini Mövzular.

Muhamməd Məsum Faruqi həzrətləri, övliyanın məşhurlarındandır. İmam Rabbani həzrətlərinin üçüncü oğludur. Silsiləyi-aliyyənin iyirmi dördüncüsüdür. Hindistanın Sərhənd şəhərində doğuldu.

Hələ üç yaşında ikən, kəlmeyi-təvhid söyləyərdi. Qurani-kərimi qısa zamanda əzbərlədi. 11 yaşında ikən, zikr və mürakəbə yolunu atası imam Rabbani həzrətlərindən aldı. Atası istedadının yüksəkliyini anlayınca, “Hal, elmdən sonra olduğu üçün, əvvəl elm oxumak gərəkir” buyurub oğluna əqli və nəqli elmləri oxutmağa başladı. Ona, “Elm təhsilini tez bitir ki, səninlə böyük işlərimiz var” buyurardı. 14 yaşında ikən atasına, “Özümdə bir nur görürəm ki, bütün aləm günəş kimi ondan aydınlanmaqdadır” deyə ərz edincə, atası, “Sən zamanın qütbü olarsan” müjdəsini verdi. Daha sonra özü, “Allahu təalaya həmd olsun. Atamın müjdələdiyinə qovuşdum” demişdir.

16 yaşında ikən, bütün elmlərin təhsilini bitirib təsəvvüfə yönəldi. Atasının feyzlərinə qovuşdu. Özü də, “O əsrar dənizlərinin dalğıcı oldum” buyurmuşdur. Elə yetişdi ki, onun bərəkəti və feyzləri bütün aləmə yayıldı. İslam tarixində hidayəti onunku qədər geniş yayılmış olan bir alim və mürşid görülməmişdir. 900 min nəfər ona tələbə olmuş, tələbələrindən 140 mini övliyalıq mərtəbələrinə qovuşmuş, 7 mini də mürşidi-kamil olmuşdur. Tələbələri onun hüzurunda bəzən bir ayda, bəzən bir həftədə övliya olardılar. Bəzilərini bir təvəccöhdə, məqamların hamısına çatdırardı.

Atası ömrünün son günlərində ona: “Mənim bu dünyada qalmağım yalnız qayyumluq vəzifəsi səbəbilə idi. Bu artıq sənə verildi. Bu dünyadan köç etməyim yaxınlaşdı” buyurmuşdur.

Tələbələrindən olan Muhamməd Hanifi-Kabili, Xocasının himməti ilə çox böyük mərifətlərə qovuşdu. Xocasından icazət alaraq məmləkəti olan Kabilə qayıtdı. Xalqı irşada başladı. Onu da qısqananlar oldu. Bir qrup insan, ona gəlib, “Bir kəramət görməyincə, sizin böyüklüyünüzə inanmarıq. Biz bir ziyafət hazırlayırıq. Ustadınızı dəvət edirik. Bu gün yemək vaxtında Sərhənddən Kabilə bir anda gəlməsini gözləyirik. Əgər gələrsə, hamımız sənin tələbən olarıq” deyə əlavə etdilər. Sərhənddən, Kabilə bir ayda gəlinə bilməzdi. Xacə Muhamməd Hanif, xocasına olan bağlılığının çoxluğundan bunu qəbul edib, “Xocam yeməyi işa namazından sonra yeyər. Siz yeməkləri hazırlayın, gələcəyini ümid edirəm” dedi.

Oradakılar gülməyə, istehzalı bir şəkildə yeməkləri hazırlamağa başladılar. Vaxt gəlincə “İşa vaxtı oldu. Artıq yemək yeyək” dedilər. Xacə, ”Yeməyi gətirin, ustadım bu saatlarda yemək yeyər” buyurdu. Oradakılar, yeməkləri gətirərkən, Muhamməd Məsum həzrətləri altı oğlu ilə birlikdə evin qapısından içəri girdi. Özünə hazırlanan yerə oturdu. Oradakılar bu halı görüncə, heyrətə düşüb üzr istəmək məcburiyyətində qaldılar. Muhamməd Məsum həzrətləri “Yalnız Muhamməd Hanifin xətri üçün gəldim. Yoxsa məqsədim, sizin iqna olmanız deyildir. Övliyadan kəramət istənilməz” buyurdu. Hamı birlikdə yeməyə başladılar. Oradakılar, söhbətin bərəkətilə qəlblərindəki zülmətdən xilas oldular. Onu sevənlər arasına girib, səadətə vasil oldular.